(асцярожна!!! шмат здымкаў!!!)( мае чарапахі))) )

мне сумна, мне сташна, мне адзінока....

LJ-plus

16 мая 2008 18:00 DA - club (П. Броўкі, 22)
Музыкальная альтернативная компания BOOM прадстаўляе прэзентацыю альбома лепшага мадэрн - фолк гурта Беларусі:
UNIA
пры падтрымцы сяброў:
SOK (alt. metal)
TARPACH (alt. rock)
LIK BEZ (alt. punk)
J-J BINGZ (ska - punk)
LICVINSKI HMEL (folk)

квіткі можна набыць:
студыя "BOOM" вул. Леніна, 4 (3 пад'езд)
магазін "IRON DREAM" вул. Талбухіна, 4 (2 паверх)

кошт:
15 000 (у дзень)
12 000 (загадзя)

інф. (8029) 2597325 / 5056727 / 7605932

16 мая 2008 а 18:00 у DA-CLUB'е адбудзецца прэзентацыя альбома лепшага мадэрн-гурта UNIA.
пры падтрымцы сяброў:
SOK
TARPACH
LIK BEZ
J-J BINGZ
LICVINSKI HMEL

Квіткі можна набыць:
студыя "BOOM" (вул. Леніна, 4 пад'езд 3)
магазін "IRON DREAM" (вул. Талбухіна, 4 паверх 2)
кошт квіткоў: загадзе - 12тыс.
у дзень канцэрта - 15 тыс.
інфармацыя па тэлефонах: (029) 2597325/5056727/7605932

учора нарэшце памяняла свай зламаны плэер на другі, але...
але хто мог ведаць, што ён будзе ружовым!!!
і вось проста не ведаю, неяк рэжа ён мне вока... адно радуе - я зноў з музыкай!!!

паважаныя фрэнды, хто хоча сёння схадзіць на Дударскі фэст у Рэактар а 19гадзіне, тэлефануйце 342-20-92 (Хрысьця)...
ёсць 2 квіткі!!!

учора я была на канцэрце ND!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
*бля буду, море
бля буду, чыйки
бля буду, солнце под потолком
резиновый дом с зеркальным окном
резиновое солнце под потолком*

выпадкова знайшла ў таты:
мне 12 год (1999)


мне 13 год (2000)


а вось такая я цяпер:
восень 2007 (мне 19 год)


мне 20 год (зіма 2008)

пара, на якой можна пакрыўляцца перад люстэркам як малпа - адназначна суперская рэч!!! падымае настрой і жыццёвы тонус;)
асабліва прыводзяць ва ўзбуджэнне практыкаванні з языком;))) а вожык-леў - прымушае спаўзаць пад парту ад смеху!!!

дзікі і дзіўны стан... я ведаю, што сітуацыя "Ж*ПА" ніколі не папярэджвае, калі яна верніцца і на які час (а калі б гэта можна было прадказаць і падрыхтавацца)...
у панядзелак вечарам мяне панесла... прыйшла дадому і пачала плакаць, так, з нічаго... вечар быў цудоўным, з каханым, а дома кінула ў істэрыку!!!
раніцай аўторка ад кожнага сказанага слова прабівала на слёзы, спачатку думала, што эмацыйны спад пасля перанасычаных выхадных, а не... пасля працы засталася рабіць семінары і сядзела, прымушала сябе да самага "не магу!!!", усё роўна, мілы працуе і мы не пабачымся... дадому ледзь прывалакла ногі - галодная і шчыра кажучы заіпаная, але быў гонар за сябе: што змагла, што зрабіла!!!
серада - зноў усё трэба рабіць бегам!!! вялікае спадзяванне адказаць і атрымаць заслужаную адзнаку за свае ўчарашнія намаганні і перасільванні, толькі дуля!!! я заўсёды ведала, што ў нашай групе ДЗЕЎКІ-СУКІ (не ўсе канешне, ёсць тыя, каму я з задавальненнем саступаю), але, каб так... сядзела і ўгаворвала сябе "Хрысціна, не плакаць, толькі не плакаць!!!" (я плачу за семінара??? так, я плачу!!!) з апошняй 45хв. паліталогіі прыйшлося збегчы, бо трэба было ўзяць даведку ў аддзел кадраў з гімназіі пра наведванне курсаў польскай мовы. з'ездзіла - ўзяла, з'явілася невялікая надзея, што хоць тут будзе ўсё добра... прыбегла на працу, аддала і атрымала адказ, што такое ім не падыходзіць... прабачце, а нах мяне трэба было даставаць і нагадваць пра гэта, нах я вылаўлівала сваіх былых выкладчыкаў і ўвогуле дурыла сабе галаву???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????? НЕНАВІДЖУ НАМАГАННІ ЎПУСТУЮ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! НЕНАВІДЖУ!!! НЕНАВІДЖУ!!! НЕНАВІДЖУ!!!
праўда, плакаць ужо не хацелася, неяк нават не здзівілася...
з каханым хутчэй за ўсё пабачуся толькі на наступным тыдні, бо заўтра ў яго апошні выхадны, а мне трэба разграбаць завалы ў вучобе... а так хочацца, каб ён мяне абняў, пашкадаваў, проста пасядзець памаўчаць з ім, але побач, адчуваючы яго!!!

я і жэна - мы да вар'яцтва харашы!!!

а так хочацца патэлефанаваць каханаму і сказаць як моцна я яго люблю, як моцна хачу да яго, якія смачныя глазірованыя сыркі ён набыў:))) хочацца сёння з ім пабачыцца... нават нягледзячы на тое, што з пятніцы на суботу і з суботы на нядзелю - мы былі разам у клубе, хочацца зноў паспаць у яго на каленях...

усё пачалося ў пятніцу... раніцай на пары, затым на працу, на курсы, на 30 хв. дадому - чарговая сварка з бацькамі і клуб...
у клуб мы прыехалі за 2.5 гадзіны да пачатку, затое, паабдымалася з каханым на 2.5 гадзіны больш!!!
затым да 6 раніцы проста мегаадрыў, не ведаю нават як мяне хапіла на гэта ўсё!!! з 6 да 7 раніцы проста адпойка кавай з цыгарэтамі - сустрэча святла і халоднай раніцы...
і зноў на пары... як вытрымалі мяне людзі, проста не ведаю, дзякуй ім... адсыпка на другой парце і а 14 гадзіне дадому!!! ні слова бацькам, бы ў царстве мёртвых... а 20 гадзіне пад'ём і зборы ў клуб...
але гэтым разам мяне падвёў страўнік, а што я хацела, трое сутак без ежы на адной каве, гарбаце і алкаголі... таму вырашымі матнуцца ў хутка-смачна, набыла сабе піцы, м-м-м-м, як добра паесці!!!
у клубе стаяла немагчымая гарачыня, таму і сувацца туды проста не хацелася.... большую частку ночы проста праседзілі ў машыне... але было файна!!!
а 7 раніцы ў цёплы, родны і любімы ложак...
выхадныя ўдаліся, яў-ў-ў-ў-ўху!!!

сёння зноў скруціла страўнік, бо дома мяне не кормяць:((( хаця, перад паездкай у Польшчу татка папрасіў прабачэнне за тыя ўсе словы, што былі сказаны... але так і не кормяць... таму сёння ва універы пакармілі мяне катлеткамі і глазіровынымі сыркамі, я вельмі шчаслівая:)))
а пасля каханы яшчэ прынёс мне шмат-шмат-шмат сыркоў і розных смачнасцяў!!!
сяджу зараз на працы сытая і радая па самае не магу:)))))) і вельмі хачу да каханага свайго чалавечка!!!

адказы для Сашы (жэны, licvinkabelarus):

1. audry hepburn - для мяне яна не проста акторка, яна вялікая жанчына, чалавек...

2. герберы - абавязкова аранжавыя - як сонца ў тваіх руках, нават часам апякае...
3. злосць - час ад часу банальна дапамагае выжыць
4. хандра - зімовы вечар, цёмны пакой, плед, глінтвейн, песня "Простыя словы"...
5. штодзённасць - разнастайная і шматгранная, каляровая і чорнабелая, занудная і імклівая... тое, чаго нельга пазбегнуць, але можна пастарацца змяніць!!!

Умовы флэшмобу: вы пакідаеце камент, пацьвярджаючы, што вы згодныя ўдзельнічаць, а я абіраю ў вас са сьпісу зацікаўленасьцей 5 штук. Пасьля вы ў сваім жж пішаце асацыяцыі зь імі ці тлумачыце, чаму яны ў вашым сьпісе.

мне вельмі моцна ХОЧАЦЦА:
1. да свайго каханага... я хачу яго моцна абняць, цалаваць і безтурботна бавіць час!!! але апошнія некалькі дзён бачымся з ім кароткія імгненні...
2. у Варшаву... проста хачу, таму што вельмі палюбіла гэты горад...
3. каб ва ўсіх усё было добра...
4. шчырасці і ўзаемнасці ад навакольнага люду...
5. сонца і цяпла...
6. творчасці...
7. каб Johnny Depp'у нарэшце далі залатога "OSCAR'а"
і шмат - шмат - шмат чаго яшчэ...

учора вечарам удалося вырвацца з дому і сустрэцца з каханым, але перад гэтым, сутыкнуўшыся з татам у парозе, давялося выслухаць колькі непрыемных слоў... якія паднасралі на настрой... і што больш за ўсё мяне здзівіла, дык гэта пытанне бацькі перад развітаннем: "а чаго ты дзьмешся, у цябе нешта здрылася???" не, у мяне ўсё добра, асабліва добра пасля вашых кінутых, нібы неспецыяльна, папрокаў!!!!!!!!
пасля ўвесь вечар у галаве толькі і круціліся, што праблемы, пытанні і людзі, так і не ўдалося абмежавацца ад усяго гэтага і аддацца, засяродзіцца на каханым. было так няёмка перад ім, добра, што ён усё разумее... суцешыў, пашкадаваў...
сёння ж зноў адбылося кідалава - які месяц не магу аддаць плэер у рамонт, бо спачатку брат не мог вярнуць USB - кабель, але тут на днях адбыўся гэты цуд жыцця!!! а сёння перад самым выездам у гарантыйную службу высветлілася, што няма дыску з установачнымі праграмамі і ўлічваючы, што ў кватэры (за рамонту) поўны хаос - чорт ведае дзе ён можа быць... я зноў (ня)пэўны час буду глухая да музыкі...

дні два назад размаўляла з каханым да 3 ночы пра сітуацыю пад кодавай назвай "Ж*ПА" у нашым жыцці... неяк размаўлялі, размаўлялі і вось гэта сітуацыя "Ж" прываліла ўчора... адразу ж пасля лекцый рванула ў НББ, з вялікай надзеяй распачаць сёння працоўны свой вопыт, а не... ня ўсё так проста там... аказваецца перад тым, як пачаць працаваць, цябе павінны яшчэ праверыць на палітпрыгоднасць і ў "негаўнозамешанасці" у самай страшнай установе нашай краіны. а што ж я думала, ведай, сястра, дзе жывеш!!! адчуванне проста дзікае, выйшла на вуліцу, а мяне аж калоціць ад усяго гэтага гаўна!!! вечарам удалося неяк рэабілітавацца, сустэўшыся з каханым і самым дарагім чалавекам!!! праўда, у яго таксама не ўсё так супер... зараз праходзіць медкамісію для войска і не вядома як яно там складзецца. за чаго зараз не магчыма будаць нейкія планы, нармальна працаваць, рухацца далей... сітуацыя "Ж" працягваецца і сёння... сёння патраціла апошнія свае грошы і ўсё... больш няма... на картцы болтаецца 4 тысячы, якія я роўненька разлічыла для мабілкі на два тыдні: на гэты і наступны... а да стыпендыі яшчэ - эм - далёка... ды й то, я ўжо людзям вінна дахалеры, так што, яе таксама на доўга не хопіць... адзіная мая сённяшняя радасць, я нарэшце падкараціла свае штанцы і зараз мне не трэба будзе раніцай ламаць галаву і бегаць па кватэры шукаць хоць штосьці прыдатнае для выхаду на вуліцу. але... радасць мая скончылася ў 15:00 - 15:15, калі я тупа, проста найтупейшым чынам не патрапіла на прызначанае месца... прычым крыўдна, што не па сваёй віне!!! звычайна, калі дамаўляешся з чалавекам, то спадзяешся на яго... паглядзім, што і як будзе вечарам...